Beste tuinders, de kortste dag is weer voorbij.
De bollen erin, het water afgesloten, de meeste huisjes, op een enkele overwinteraar na, in ruststand. Rondlopend op ons complex in december leidt bij mij altijd tot het verlangen naar weer een nieuw voorjaar. Met de tuindiensten die beginnen, enthousiaste tuinders, het geluk om op een plek als deze te zijn. En ach het is zo weer begin maart en dan staan de narcissen volop in bloei. Met een beetje geluk hebben we eerst nog winterse taferelen met sneeuw. Maar we zijn niet de enige bewoners hier. Vele dieren weten deze plek onder de rook van de stad te vinden. De relatie met de natuur en het bevorderen van een groene plek met veel diversiteit is in de loop der jaren steeds meer de focus van zowel individuele tuinders als het beleid. De natuur is kwetsbaar en we dienen die te koesteren. Zelf zag ik deze week een interview met de Engelse schrijfster Chloe Dalton. Zij schreef een boek, bestseller inmiddels, over hoe ze een babyhaasje vlak bij haar huis vond en die grootbracht. Van beroep politiek adviseur werd ze zich door de haas bewust van het belang van evenwicht tussen mens en natuur. Haar ogen gingen letterlijk open. Voor ons als tuinders op Linnaeus kan komend jaar door de plannen om zowel windturbines als een energiecentrale bij of wellicht zelfs op de beide complexen hier te gaan bouwen het nog belangrijker worden om de bijzonderheid van dit natuurgebied te benadrukken en te
verdedigen. We zullen daar veel menskracht voor nodig hebben.
Voor nu wens ik eenieder goede kerstdagen en een mooi nieuw begin toe.
En wees welkom op de nieuwjaarsreceptie. Die is op:
11 januari 13.00 – 16.00 uur in het Trefpunt
Tineke de Rijk
Voorzitter